THOUSANDS OF FREE BLOGGER TEMPLATES �

Πέμπτη 10 Ιουνίου 2010

Σουρεάλ...

Σε γνωστό παγωτατζίδικο:

Γ- Τελικά αποφάσισα...θα ήθελα 2 μπάλες...σε χωνάκι

Υ(πάλληλος)- ....Το...μεγάλο???

Γ- ναι...(???lol lol )

Y- έχεις κάποια... ιδιαίτερη προτίμηση???

Γ- ....τι εννοείτε?? (λες??wtf??lol lol)

Y- ...από πάνω....?....από κάτω....?...

Γ-(εεεε?πλάκα κάνεις????μας πήραν χαμπάρι??????lol)
εεε...δεν έχω πρόβλημα....όπως θέλετε εσείς....



ΜΑ ΚΑΛΑ.....ΤΙ ΕΛΕΓΑ??? Ε LOL....

Κυριακή 23 Μαΐου 2010

Eurovision...

ναι οκ...βαριόμουν τόσο που έκατσα να ακούσω τα τραγούδια της φετινής Eurovision....και έχω να πω:
1)ΩΩΩΩ....κλαυθμός και οδυρμός...σχεδόν τα 3/4 είναι χαζές μπαλάντες...
2)3-4 αποτυχημένες αντιγραφές της Ρουσλάνας
3)1-2 κλασικά κομμάτια Eurovision-ικα
4)1 συμπαθητικό ροκάκι (Βοσνία)
...5)και αυτό....το οποίο ξεχώρισα...αλλά, φυσικά, αποκλείεται να κερδίσει...
(τουλάχιστον έχει ήδη κερδίσει μια θέση στο playlist του mp3 μου....χαχα)


Δευτέρα 26 Απριλίου 2010

bonus tracks...

Μετά από την παρότρυνση του zero point και του x-oyranoy, αποφάσισα να ανεβάσω και τα 3 σκυλοτράγουδα που έχουν σημαδέψει τη ζωή μου…σε αυτή την περίπτωση μπορώ με βεβαιότητα να πω πως είναι τα μοναδικά σκυλοτράγουδα που αντέχω να ακούσω…ακόμα και να τα τραγουδήσω(!!!)
Λοιπόν…..

3.


ωωω ναι….Κι-όμως…..Κιάμος….εντάξει ντρέπομαι….λολ!


2.



προς υπεράσπισή μου, αν εξαιρέσεις τη φωνή του ‘’αοιδού’’ (που πότε δεν λέω σωστά το όνομά του), η μουσική έχει μια ροκ διάθεση… εεεε? Όχι? Καλά, μαλακίες λέω….


1.



ναι ναι ναι…. Νομίζω πως (στιχουργικά πάντα) το συγκεκριμένο εκφράζει αρκετό κόσμο…και τώρα κάτι αστείο….
Τη μια και μοναδική φορά που έχω πάει μπουζούκια στη ζωή μου (εντάξει…η Βανδή δεν πιάνεται…ήμουν μικρό τότε…), πήγα για την συγκεκριμένη διασκεδάστρια και για το συγκεκριμένο κομμάτι…ήταν σε ένα μαγαζί στη Συγγρού…νομίζω λεγόταν ‘’Καραμέλα’’…φαντάσου λοιπόν την έκπληξή μου και την ξεφτίλα μου όταν συνειδητοποίησα πως είχα πάει σε λάθος μαγαζί, διότι είχα μπερδέψει την συγκεκριμένη με μια άλλη που την έλεγαν Θέλξη…

Τετάρτη 21 Απριλίου 2010

το soundtrack της ζωής μου...

Και ναι, επιτέλους…αποφάσισα να κάνω post…βρήκα χρόνο και –κυρίως- θέμα…
Τον τελευταίο καιρό συμβαίνουν πολλά στη ζωή μου…και πολύ καλά και πολύ άσχημα…αλλά έτσι δεν είναι η ζωή?? Έχει και καλές και άσχημες στιγμές… γλυκιά και πικρή ταυτόχρονα…δε βαριέσαι όμως…μετά από 25 χρόνια την έχεις συνηθίσει…μαθαίνεις να κρατάς μόνο τα καλά που σου έχουν συμβεί…και αφήνεις πίσω τα άσχημα…
Αποφάσισα λοιπόν να φτιάξω μια λίστα με τραγούδια που έχω συνδέσει με καταστάσεις, σκηνικά και πρόσωπα στη ζωή μου…ένα ‘’Soundtrack ζωής’’…χαρούμενα, δραματικά, κωμικά…ακόμα και χαζά…όλα είναι μέσα στη ζωή…γιατί, όπως έχω πει και παλιότερα, υπάρχουν στιγμές που νιώθω πως η ζωή μου είναι μια καλογραμμένη τηλεοπτική σειρά…
Έτσι, όπως και κάθε σειρά που σέβεται τον εαυτό της, έχει ένα Soundtrack…ένα cd που αποτελείται από 12 με 15 τραγούδια…τώρα, βέβαια, θα μου πεις, η σειρά δεν έχει τελειώσει…όντως…..η επιλογή των τραγουδιών μπορεί να αλλάξει μελλοντικά…αλλά τελοσπάντων, ΣΑΝ ΘΕΜΑ ΤΟ ΒΡΗΚΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΩ ΤΟ ΡΗΜΑΔΟΠΟΣΤ!!!!! ΑΣΕ ΜΕ!!!

1.

ένα αγαπημένο κομμάτι…το βάζω πρώτο γιατί είχα κολλήσει για μήνες…νομίζω πως δεν έχω ξανακολλήσει τόσο πολύ με ένα τραγούδι…

2.

τι να πω τώρα…τα λόγια είναι περιττά…ανατριχιάζω κάθε φορά που το ακούω…

3.

ξέρω πως άρχισα με κλαψοτράγουδα…αλλά τι να κάνω?? Αυτά σκέφτηκα πρώτα…ίσως να είμαι όντως drama queen τελικά…τι να πω πια….τεσπα, για αρκετό καιρό πίστευα πως αυτό είναι το τραγούδι της ζωής μου…τελευταία έχω αναθεωρήσει…κάποιοι άνθρωποι περνούν απλά από τη ζωή μας…κάνουν ένα guest στη σειρά, ενώ κάποιοι άλλοι έρχονται για να μείνουν…εντάσσονται στο cast…;-)

4.

απλά τραγουδάρα…με κάνει να ονειρεύομαι κάθε φορά που το ακούω….υ.γ. ΘΕΛΩ ΚΙ ΕΓΩ ΤΟ ΓΡΕΖΙ ΤΟΥ CHAD!!!!!

5.

ωωω ναι….κόλλημα των εφηβικών μου χρόνων….αυτό που θυμάμαι είναι το έντονο κράξιμο εκείνη την εποχή και μια αποτυχημένη χορευτική φιγούρα σε ένα πάρτυ…πίκρα….

6.

από τις εποχές που προσπαθώ να ξεχάσω αλλά ΟΧΙ να αποποιηθώ….βανδικός μέχρι το κόκκαλο τότε, είχα και το θράσος να πω στην πωλήτρια του δισκοπωλείου ‘’θέλω το cd-single της θεάς’’. Τώρα που το σκέφτομαι μετά από τόσα χρόνια, απορώ που δεν με μούτζωσε…χαχαχαχα

7.

το ‘’Κάποιο Καλοκαίρι’’ ήταν η πρώτη κασέτα που πήρα…τον λάτρευα τον Καλλίρη τότε…θυμάμαι πως όταν την αγόρασα έτρεξα να την βάλω στο κασετόφωνο και την γύρισα στο σημείο του παραπάνω κομματιού…στη Β πλευρά (ναι ναι θυμάμαι ΚΑΙ την πλευρά!!)χαχα

8.

πόσο τραγικό ε? Χαλκιδική, καλοκαίρι του ’93…μπαίνω πρώτη φορά στο cabrio του θείου μου και ‘’λιώνουμε’’ το συγκεκριμένο κομμάτι.. εκείνο το καλοκαίρι παίζει να μην είχα ακούσει άλλο τραγούδι….

9.

το νανούρισμα μου…μου το σιγοτραγουδούσε η θεία μου…καλά η θεία ήταν ΜΟΡΦΗ!!!( εντελώς punk look…τρελή….ήταν μαθήτρια τότε βλέπεις…τώρα βέβαια είναι ακτινολόγος!!!άσχετο!!!χαχαχα)

10.

η άλλη θεία μου ευθύνεται γι’ αυτό….το έβαζε πάντα για να με φρικάρει…και είχε αποτέλεσμα!!!! Δεν ξέρω γιατί αλλά κάθε φορά έτρεχα να κρυφτώ όταν άκουγα αυτό το τραγούδι….

11.

το συγκεκριμένο cd-single είναι στη χειρότερη κατάσταση…σπασμένη θήκη…γρατζουνιές παντού…γενικά νομίζω πως είναι το πιο χρησιμοποιημένο που έχω…θυμάμαι πως το είχα για μήνες μόνιμα μέσα στο cd player…και πάντα θα έχω απορία για το εξώφυλλό του….(αααα να! Βρήκα τι θα googlaρω μόλις τελειώσω το ποστ!!!)χαχαχα

12.

το τραγούδι που ενεργοποίησε τη σκέψη μου…το τραγούδι που με δραστηριοποίησε….το τραγούδι που με βοήθησε να καταλάβω τα θέλω μου και τις επιθυμίες μου…και να παλέψω και να τα διεκδικήσω…





Αυτά ήταν…ίσως να είναι κι άλλα (που σίγουρα είναι…), ίσως να υπάρξουν κι άλλα (που σίγουρα θα υπάρξουν…)
Όμως, τουλάχιστον μέχρι τώρα, μέχρι τα 25, ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ!!!!

Σάββατο 6 Μαρτίου 2010

Τοπ 5...

Γενικά, ακόμα και οι φίλοι μου θα στο πουν, δεν βλέπω αισθηματικές ταινίες….τις θεωρώ αρκετά χαζές και ουτοπικές….η αλλοτρίωση του Hollywood (και όχι μόνο…)

Όμως εδώ φίλε μου είναι το blog μου….εδώ μπορώ να γράψω ό,τι θέλω…ανώνυμα…μπορώ να εξομολογηθώ τα μυστικά και τα πάθη μου…γιατί πολύ απλά δεν γνωρίζεις ποιος είμαι….

Ε ναι λοιπόν….στο ομολογώ….υπάρχουν στιγμές….που είμαι μόνος μου και θέλω να δω τέτοιες ταινίες….δεν ξέρω γιατί….δεν γνωρίζω τι με ωθεί να τις παρακολουθήσω….και στην τελική δεν με νοιάζει….υπάρχουν απλά στιγμές….όπου νιώθω απλά μια εσωτερική τάση….και υποκύπτω….

Οι λόγοι , λοιπόν, αυτού του post είναι:

1. Βαριέμαι….

2. Θέλω πραγματικά να γράψω κάτι

3. Νιώθω πάλι αυτή την εσωτερική τάση και, από το να υποκύψω και πάλι, είπα να γράψω (άσε που τελείωσαν οι χαρτοπετσέτες και τα χαρτομάντηλα και τώρα, να βλέπεις μεγάλους έρωτες και να σκουπίζεις τα δάκρυα σου με χαρτί υγείας ΔΕΝ ΛΕΕΙ….!)

Αποφάσισα έτσι να γράψω για τις 5 αγαπημένες μου ταινίες….βασικά είναι παραπάνω σίγουρα, αλλά sorry κιόλας, η ώρα είναι 3:51, τι περίμενες? Να τις θυμηθώ όλες? Εξάλλου δεν έχω κλάψει με όλες τις αισθηματικές που έχω δει….τουναντίον….έχω γελάσει απίστευτα….

Απλώς κάποιες φορές οι μα…ακες ο σεναριογράφος και ο σκηνοθέτης κάνουν μια κίνηση ματ και με αγγίζουν….σπάνια μεν….αλλά το πετυχαίνουν….τα καθάρματα!!!!

Τεσπά…..

5. Το ξέρω γίνομαι τετριμμένος και κλισέ, το ξέρω θα με κράξεις…το ξέρω πως την βαρέθηκες την συγκεκριμένη ταινία και σε πήρε ο ύπνος, το ξέρω ότι σου θύμισε Αγγελόπουλο (κάπου στο βάθος στο βουνό και στη ραχούλα κάτι έρχεται και μέχρι να ‘ρθει γέρασε…), το ξέρω πως τη θεωρείς υπερ-υπερ-υπερεκτιμημένη και δεν δικαιολογείται ο σάλος που προκάλεσε….αλλά πες μου…σοβαρά τώρα, οι 2 μας είμαστε….δεν σε βλέπει ούτε σε ακούει κανείς….δεν κύλησε ούτε ένα μικρούλι, ένα τόσο δα δάκρυ σε κάποια φάση? Ε?

Brokeback Mountain


4.
Αχ ……….τι να πω για αυτήν την ταινία….για τους πρωταγωνιστές? Για τις ερμηνείες τους? Για τα κουστούμια? Τα σκηνικά? Τη μουσική? Τα χορευτικά? Τη σκηνοθεσία? Απλά αριστούργημα….μια απολαυστική Nicole κι ένας Ewan….αχ…..ειδικά η σκηνή που είναι πάνω στη σκηνή (δεν θέλω να κάνω spoiler…για να μην με βρίζεις σε περίπτωση που δεν την έχεις δει-ΝΤΡΟΠΗ ΣΟΥ!!!) λίγο πριν το τέλος….

Moulin Rouge


3. Είχε την ατυχία να βγει λίγο αργότερα από τον Άγγλο Ασθενή, οπότε και δεν αναγνωρίστηκε τόσο όσο θα έπρεπε…όμως και πάλι τη λατρεύω αυτήν την ταινία….η σκηνή μετά την έκρηξη όπου η
Julianne παρακαλά τον Θεό να σωθεί ο Ralph απλά δεν υπάρχει!!!(δεν είναι spoiler ντε….στα μέσα της ταινίας γίνεται…μη βρίζεις!!! Έχει ζουμί ακόμα…)

The End Of The Affair


2. Και πάμε τώρα στην ταινία-σταθμό…πολύς κόσμος τη μίσησε…πολύς κόσμος τη βαρέθηκε και κοιμήθηκε κατά τη διάρκειά της (ανάμεσα σ’ αυτούς και η μάνα μου—ΕΛΕΟΣ ΡΕ ΜΑΝΑ!) αλλά την θεωρώ την καλύτερη ταινία σε αυτό το είδος (τώρα θα μου πεις γιατί δεν την βάζεις Νο 1….θα καταλάβεις αργότερα….). Η σκηνή που η
Kristin γράφει το γράμμα στον Ralph και βασικά τα όσα γράφει στο μέρος που τα γράφει, με κάνει και ανατριχιάζω…..κλαψ!

The English Patient


1.
Για έμενα προσωπικά είναι νούμερο ένα για μια και μόνο σκηνή, για μια και μόνο ατάκα που λέει ο Jeremy…που νομίζω πως πραγματικά συμπυκνώνει την πραγματική, βαθιά και ανιδιοτελή αγάπη (αν υπάρχει βέβαια…). Μια ατάκα που δεν μπορώ να εκφράσω ούτε γραπτά αλλά ούτε και προφορικά αυτά που μου προκαλεί όταν την ακούω στην ταινία….’’No…don’t…don’t touch me….I’ll die if you touch me…’’

Lolita

Δευτέρα 1 Μαρτίου 2010

αυτόματος ξενερωτής...

Έλεος με τις κακιασμένες και καταπιεσμένες αδερφές που στο παίζουν ‘’φίλες’’ και με την πρώτη ευκαιρία σε θάβουν μέχρι το λαιμό!!!! ΞΕΚΟΛΛΗΣΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ….GET A LIFE!!!!

Μόλις σε δουν λιγάκι χαρούμενο, ενεργοποιούν άμεσα τον ‘’αυτόματο ξενερωτή’’ ο οποίος, για να λέμε και του στραβού το δίκιο, είναι και φιλικός προς το περιβάλλον (δεν καταναλώνει καύσιμα) και οικονομικός [ξοδεύεις μόνο φαιά (γκουχου γκουχου…τι??εχμ…) ουσία]

Και στο ΄λεγα αγάπη μου να μην τα δίνεις τσάμπα τα λεφτά στον ψυχίατρο….

Η ανάγκη κατασκευής του συγκεκριμένου ‘’μηχανήματος’’ πηγάζει προφανώς από την καταπιεσμένη παιδική ηλικία και σε πολλές περιπτώσεις από το παρόν κλειστό και στενό περιβάλλον στο οποίο ζει ο κακιασμένος…

Για ποιο λόγο, όμως, έχει ως στόχο εσένα κ εμένα και όχι κάποιον που πραγματικά το αξίζει??

Η απάντηση είναι απλή: πρεσβεύεις όλα αυτά που θα ήθελε να έχει, που ονειρεύεται, που ελπίζει, που φοβάται… απλά λοιπόν είχες την ατυχία να βρεθείς μπροστά του….’’bad timing’’ που λένε εις την αλλοδαπήν….

ΠΡΟΣΟΧΗ!!!! Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να του καταλογίσεις τίποτα, γιατί τότε αυτός θα επικαλεστεί ως ‘’ακλόνητο’’ επιχείρημα την ειλικρίνεια που τον διέπει σαν μια άλλη Άσπα (Τσίνα ντε…)

Αλλά η Άσπα είναι μία φίλτατε…..

Αυταααα

Υ.Γ.: ευτυχώς που δεν είναι όλοι οι gay έτσι….

Ευτυχώς που υπάρχουν και νορμάλ άνθρωποι σαν κι αυτούς που γνώρισα σήμερα…

Καλό μήνα…


Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου 2010

ο Φλεβάρης αν φλεβίσει...

Γιατί πάντα ο Φλεβάρης είναι ο χειρότερος μήνας??
Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ο δεύτερος μήνας του έτους ήταν χάλια από όλες τις απόψεις….
1. ΚΑΘΕ χρονιά είμαι άρρωστος…


2. ΚΑΘΕ χρονιά έχουμε ‘’θέματα’’ στο σπίτι….


3. ΚΑΘΕ χρονιά δεν έχω λεφτά…..


4. ΚΑΘΕ χρονιά είμαι single….


5. ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΜΑ ΚΑΘΕ χρονιά αργεί να φύγει…


…πράγμα εντελώς παράδοξο, διότι είναι ο μήνας με τις λιγότερες μέρες….
Γνωρίζω την θεωρία περί ‘’σχετικότητας του χρόνου’’ μα αυτό πια είναι άνω ποταμών!!!!
Μπορείς να μου δώσεις μια λογική εξήγηση??
Δεν μπορεί να είμαι ο μοναδικός που έχει αυτή την εντύπωση πια…..
Τα πράγματα πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο…
Το οικονομικό το αφήνω ασχολίαστο….εξάλλου όλοι λίγο-πολύ στην ίδια κατάσταση είναι….(ή μήπως όχι???? Δεν ξέρω πια τι να υποθέσω…)

Μόλις σήμερα έγινα καλά μετά από μια ίωση που με ταλαιπώρησε αρκετά…..
Στο σπίτι η ατμόσφαιρα είναι αρκετά ηλεκτρισμένη και προφανώς αυτό οφείλεται στις οικονομικές δυσκολίες που έχουμε…..οι συνεχείς καυγάδες δεν λείπουν από το καθημερινό μεσημεριανό γεύμα….

Και μέσα σε όλα, αναγκάστηκα να ‘’στείλω’’ ένα πάρα πολύ καλό παιδί, όχι μόνο λόγω των δυσκολιών που υπάρχουν αυτή τη στιγμή (θα ήταν υποκριτικό από μέρους μου να επικαλεστώ αυτό το λόγο) αλλά επίσης διότι δεν υπάρχει αυτό το ‘’κάτι’’, αυτή η γαμημένη η σπίθα την οποία ΟΛΟΙ χρησιμοποιούμε στις συζητήσεις μας αλλά κανείς δεν μπορεί να ερμηνεύσει τι στο διάβολο είναι….(βλέπεις έχω και αυτό το επιστημονικό κόλλημα να υπεραναλύω το καθετι….κατάλοιπο από τη σχολή μάλλον…..)
Τεσπα….θα ζήσει….και θα ζήσω….και θα ζήσουμε όλοι γενικά….αρκεί να ζήσουμε καλά….αυτό έχει σημασία…..

Άλλαξε το September και βάλε February……

‘’Wake me up when February ends….’’